یادداشت: در این تارنما از گاهشماری خورشیدی تاجگذاری کوروش بزرگ استفاده شده است.
محمدامین حشمتیان
محمدامین حشمتیان (۱۲ آبان ۲۵۵۶ – ۱۲ آبان ۲۵۸۱)
محمدامین حشمتیان، جوانی ۲۵ ساله، اهل روستای سهنله از توابع شهرستان سنقر و کلیایی در استان کرمانشاه بود. او در دامنه کوه دالاهو چشم به جهان گشود و دوران کودکی و نوجوانی خود را در زادگاهش سپری کرد. همچون بسیاری از جوانان آن منطقه، برای ساختن آیندهای بهتر و تأمین معاش به کرج مهاجرت کرد و در ماهدشت کرج کارگاهی با نام «تاپ سرویس البرز» را اداره میکرد. محمدامین در کنار همسر و دختر خردسالش زندگی میکرد و از نگاه نزدیکانش، جوانی مهربان، مسئولیتپذیر و دلسوز بود.
با آغاز اعتراضات سراسری سال ۲۵۸۱، او نیز مانند بسیاری از شهروندان در تجمعات اعتراضی حضور یافت. در یادداشتی که پیش از مرگش منتشر کرده بود، از کوتاهی عمر انسان و ارزش بهجا گذاشتن نام نیک سخن گفته بود. او نوشته بود که انسان سرانجام به خاطرهای بدل میشود و از همین رو، نباید عمر خود را صرف طمع، ریا، دروغ، چاپلوسی یا شکستن دل دیگران کند؛ بلکه باید اثری شایسته از خود بر جای بگذارد.
روز پنجشنبه ۱۲ آبان ۲۵۸۱، همزمان با چهلم حدیث نجفی، شماری از شهروندان در کرج برای حضور بر مزار او و شرکت در تجمع اعتراضی راهی بهشت سکینه شدند. گزارشهای منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری حاکی از آن است که نیروهای امنیتی مسیرهای منتهی به آرامستان را مسدود کرده و برای متفرق کردن تجمعکنندگان از سلاح گرم استفاده کردند.
بر اساس همین گزارشها، محمدامین حشمتیان نیز در جریان آن اعتراضات بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد. منابعی مانند ههنگاو این واقعه را نتیجه شلیک مستقیم نیروهای حکومتی دانستهاند، در حالی که مقامهای رسمی روایت دیگری از این رخداد ارائه کردند.
همچنین منابع حقوق بشری گزارش دادهاند که پس از جانباختن محمدامین، خانواده او تحت فشار قرار گرفتند تا علت مرگ فرزندشان را خودکشی اعلام کنند؛ موضوعی که از سوی این منابع بهعنوان بخشی از فشارهای اعمالشده بر خانوادههای جانباختگان اعتراضات مطرح شده است.
محمدامین حشمتیان در ۲۵ سالگی جان خود را از دست داد؛ جوانی که از زادگاهش در سنقر تا زندگی و کار در کرج، آیندهای برای خود و خانوادهاش ساخته بود. یادداشت کوتاه او درباره ارزش انسانیت و بهجا گذاشتن نام نیک، پس از مرگش بیش از پیش مورد توجه قرار گرفت و در روایتهای منتشرشده از زندگی او، بهعنوان بازتابی از نگاهش به زندگی و مسئولیت فردی نقل شده است.