محمدرضا بالی لاشک

محمدرضا بالی لاشک (۴ مرداد ۲۵۳۴ – ۱۱ آبان ۲۵۸۱)

در شهر کوچک نوشهر از استان مازندران، روزهای پرالتهابی هم‌زمان با اعتراضات سراسری رقم خورد. در میان نام‌هایی که در حافظه مردم این شهر باقی ماندند، نام محمدرضا بالی لاشک نیز دیده می‌شود؛ مردی زحمتکش، راننده آژانس و پدر دو فرزند که زندگی‌اش با کار و تلاش روزانه گره خورده بود.
بر اساس روایت‌های منتشرشده از آن روزها، او در روز ۱۱ آبان ۲۵۸۱ در جریان مراسمی در یادبود یکی از جان‌باختگان اعتراضات در نوشهر حضور داشت؛ مراسمی که فضای آن، آمیخته با اندوه، خشم و همبستگی جمعی بود. گفته می‌شود این مراسم، در ادامه مجموعه‌ای از تجمعات و یادبودهای مرتبط با اعتراضات آن دوره شکل گرفته بود.
در همان روز، پس از پایان مراسم، درگیری‌هایی میان برخی افراد حاضر و نیروهای امنیتی رخ داد. در این میان، بنا بر روایت‌های مختلف، محمدرضا زمانی وارد ماجرا شد که شاهد برخورد میان مأموران و چند جوان بود و تلاش کرد میانجی‌گری کند یا از شدت درگیری بکاهد. این ورود او به صحنه، نقطه آغاز حادثه‌ای شد که زندگی‌اش را به پایان رساند.
در ادامه، بر اساس گزارش‌ها و گفته‌های خانواده و شاهدان محلی، او با برخورد فیزیکی شدید مواجه شد و در حالی که تلاش داشت خود را از صحنه دور کند، دوباره درگیر شد. روایت‌هایی نیز وجود دارد که از استفاده ابزارهای ضدشورش مانند اسپری فلفل یا گاز اشک‌آور در آن درگیری سخن می‌گویند. پس از این رخداد، او به شدت مجروح شد و به بیمارستان منتقل گردید.
با وجود تلاش‌ها برای درمان، وضعیت او وخیم گزارش شد و در نهایت جان خود را از دست داد. این خبر برای خانواده و نزدیکانش، به‌ویژه دو فرزندش، آغاز دوره‌ای دشوار از سوگ و پیگیری‌های طولانی بود.
در روایت‌های خانوادگی و محلی، از او به‌عنوان فردی آرام، مسئولیت‌پذیر و یاری‌رسان یاد می‌شود؛ کسی که در لحظه حادثه نیز با نیت کمک به دیگران وارد صحنه شد.
در سال‌های بعد، یاد او در میان بخشی از مردم نوشهر باقی ماند؛ به‌عنوان یکی از چهره‌هایی که نامش با روزهای پرتنش آن دوره گره خورده است. برای خانواده‌اش، لباس و یادگارهای باقی‌مانده از او، نشانه‌ای ملموس از فقدانی است که به‌سادگی قابل روایت نیست.