همچو گل سرخ برو دست دست

دیوان شمس (غزلیات) از مولوی

همچو گل سرخ برو دست دست
همچو میی خلق ز تو مست مست
بازوی تو قوس خدا یافت یافت
تیر تو از چرخ برون جست جست
غیرت تو گفت برو راه نیست
رحمت تو گفت بیا هست هست
لطف تو دریاست و منم ماهیش
غیرت تو ساخت مرا شست شست
مرهم تو طالب مجروح‌هاست
نیست غم ار شست توام خست خست
ای که تو نزدیکتر از دم به من
دم نزنم پیش تو جز پست پست
گر چه یکی یوسف و صد گرگ بود
از دم یعقوب کرم رست رست
مست همه گرد در این شهر ما
دزد و عسس را شه ما بست بست

Diwan Shams (Ghazals) by Rumi

Like a rose, go hand in hand
Like a creation, you are drunk, drunk
Your arm is the bow of God
Your arrow has jumped out of the wheel
Your zeal said, "Go, there is no way"
Your mercy said, "Come, there is"
Your grace is the sea and I am its fish
Your zeal made me wash my hands
Your ointment seeks the wounded
There is no sorrow in your hands, I am tired, tired
O you who are closer to me than a tail
I will not breathe before you except in a lowly manner
Although there was one Joseph and a hundred wolves
From the tail of Jacob, a worm has risen Rust
Drunk all around in this city of ours
Our king has locked up the thief and the ass